پنج نکته برای مقابله با فرزند حساس خود

بسیاری از روانشناسان می بینند که کودک حساس کودک با جنبه های مثبت زیادی است و دیدن این کودک به عنوان کودکی که فاقد چیزی است یا مشکل دارد اشتباه است. در مقابل ، کودک حساس زندگی با سطح بالاتری نسبت به سایر کودکان زندگی می کند. کودک در سالهای ابتدایی خود ، او را می بینید که بازی را قطع کرده است تا از شما بخواهد غیرمستقیم به او نگاه کنید تا ببینید چه کاری انجام می دهد.

و نقش ما اکنون ، پنج نکته را در اختیار شما قرار می دهد که به شما در برخورد با فرزند حساس خود کمک می کند:

• اولا: با فرزند خود رابطه مثبتی برقرار کنید ، روزانه با او بنشینید ، به او توجه کامل کنید و اگر با او بازی می کنید ، نقش رهبر را به او بدهید. همیشه از او تشکر کنید ، او را شوخی کنید و بیش از انتقاد و سرزنش ستایش کنید ، کارهای زیبایی را برای او بیشتر از اشتباهات خود یادداشت کنید. و او را برای هر آنچه می خواهید مجبور نکنید و به او اجازه دهید آنچه را که در درون اوست بیان کند و به او اجازه دهید احساس کند که با احساس امنیت خود تصمیم می گیرد.

• دوم: آنها عادت دارند که شما را با احساس بیش از حد خود آزار ندهند ، آن را بپذیرید که زندگی با راحتی روانی زندگی می کند ، بنابراین آنچه شما ایده می گیرید ، شیوه تعامل با فرزند خود را ایجاد می کند. همیشه فکر کنید که نسبت به او مثبت باشید و از ناامیدی و سرزنش خودداری کنید ، با گذشت زمان ، این امر بدون احساس در فرزند شما منعکس می شود.

• سوم: احساسات خود را عجله نکنید ، زیرا پدر و مادر غالباً با محافظت بیش از حد از او شروع به تحریک فرزند خود می کنند ، بنابراین کودک را وقتی که او فریاد می زند مادر به سکوت خود می رود و او را به روش ها و شکل های مختلف آرام می کند ، کودک را پیدا می کنید. اما این رفتارها کودک شما را به کودکی تبدیل می کند که به شما اعتماد زیادی داشته باشد ، و این یکی از دلایلی است که باعث حساسیت تر شدن کودک می شود. حساسیت کودک ممکن است بدون دانستن در رشد آن شرکت کند.

• چهارم: کودک حساس به احساسات و توجه نیاز دارد و او اغلب باهوش است و برای کنترل احساسات خود چیزی ندارد. والدین باید فضای مناسبی را برای کودک آماده کنند ، او به احساسات احتیاج دارد و او را به شروع تشویق می کند و در عین حال به نظم و انضباط نیاز دارد.

• پنجم: به دنبال رفتارهایی باشید که حساسیت آن را تحریک کرده و در حد امکان از آنها جلوگیری کنید. همیشه از خود بپرسید: آیا محیط خانه راحت یا مشکل ساز است؟ کودک حساس ممکن است صداها ، روشنایی یا مبلمان را بالا ببرد ، بنابراین توجه داشته باشید که چه چیزهایی باعث حساسیت تر شدن او می شوند و سپس سعی می کنند از شر آنها خلاص شوند یا آنها را جایگزین کنند.

همیشه به یاد داشته باشید که این حساسیت یک ویژگی مشترک در سازندگان به طور کلی است ، و هنگامی که بالغ می شود ، ممکن است منشأ الهام بخش برای او باشد که یک هنرمند یا خلاق باشد ، اما اگر کودک با یک محیط طعنه آمیز بسیار مهم احاطه شود ، این ویژگی به منبعی از نگرانی تبدیل می شود که با زندگی وی همراه خواهد بود.