پنج روش آموزشی استقلال شخصیت کودکان – وبلاگ لامسا

بسیاری از سؤالات در مورد استقلال شخصیت کودکان پاسخ می دهند و به آنها آزادی عمل می دهند ، چه زمانی این است؟ چه سنی؟ آیا پیگیری مکرر کودکان و نظارت آنها شخصیت و تار شدن آنها را ذوب می کند؟ چگونه می توانیم با پیوند احترام ، قدردانی و اطاعت از والدین به سطح استقلال کودکان برسیم؟ پاسخ به این سؤالات ممکن است دشوار باشد ، اما آنها غیرممکن نیستند و ما با پنج پاسخ به آنها پاسخ می دهیم به این معنی است که پرورش دهندگان به آنها کمک می کنند تا دست یابند:

اولا: با احترام به تصمیمات آنها ، و این مهمترین رفتاری است که ما با آنها تمرین می کنیم ، بنابراین ما به تصمیمات آنها احترام می گذاریم و آنها را لغو نمی کنیم. در صورتی که یک دستور به نفع آنها رد شود ، مانند نوشیدن دارو ، به عنوان مثال ، ما با این تصمیم در مورد آنها بحث می کنیم و به آنها می گوییم: اکنون آن را ننوشید ، اما در طی یک ساعت ، دارو را بنوشید و اگر کودک با صدای او آزار دهنده است ، پس به او می گوییم ، آن را در اتاق خود بازی کنید تا شما را مزاحم نکنید. و منفی های آن بدون استفاده از آن با یک سبک (گوش دادن و اطاعت) ، این روش دیکتاتوری شخصیت او را از بین می برد و آن را نمی سازد.

دوم: به او آزادی انتخاب کنید ، ما آنها را در لباس ، غذا ، دوستان و بازی ها با بحث و راهنمایی به آنها می اندازیم اگر انتخاب اشتباه باشد و به آن بازگردد ، مانند خوردن مکرر فلفل یا غذای فست فود ، اما اگر انتخاب در سلیقه های مختلف باشد و هیچ آسیبی در آن وجود ندارد ، گویی او رنگ های غیر ضروری را نشان می دهد ، پس از آن او با توجه به اینکه او به او می پردازد ، اشیاء و اشیاء خود را به خاطر اشیاء و تجربیات خود در مورد اشیاء غیرقانونی نشان می دهد و به او می پردازد. او را آزادی انتخاب کنید.

سوم: با تشویق دستاورد ، بنابراین یک ماشین یک کاغذ درست کنید یا به برادرش کمک کنید تا صلح را صعود کند یا یک داستان را بخواند یا یک آشپزی سبک بسازد ، بنابراین ما او را تشویق می کنیم و موفقیت او را خم می کنیم تا اینکه او ایده های خود را افزایش دهد و انجام دهد بدون اینکه کسی به او دیکته کند ، زیرا این امر از منحصر به فرد بودن شخصیت و استقلال خود پشتیبانی می کند ، بنابراین او یک عقیده دارد و به دست می آید و به خود او وابسته است.

چهارم: تشویق بیان یکی از اشتباهاتی است که ما هنگام رفتن به پزشک انجام می دهیم که به فرزندانمان فرصت نمی دهیم که بیماری خود را بیان کنند و از طرف آنها صحبت کنند و همچنین اگر به مدرسه برویم و به یاد داشته باشیم که یک پدر 16 ساله خود را به مطب من آورده است و پدر به او گفت: من به او گفتم: چه کسی صاحب مشکل است؟ پسرم پاسخ داد ، بنابراین من به او گفتم: چرا به او فرصتی برای ابراز مشکل خود نمی دهید؟ او با تعجب به من نگاه کرد ، سپس به پسر نگاه کردم و به او گفتم: پیش بروید و به روشی بهتر از پدرش صحبت کنید و مشکل را به روشی دقیق تر از پدرش ارائه داد.

پنجم: معاملات مالی ، اگر می خواهیم یک شخصیت مستقل برای کودکان بسازیم ، مهم است که به آنها آزادی رفتار مالی بدهیم. اگر وارد بازار شویم ، به او پول می دهیم و می بینیم که چگونه با آن رفتار کنیم ، و همچنین به آنها آزادی خرید نواقص در اتاق ها یا نیازهای خود را می دهیم و آنها را در صورت بروز غافلگیرانه هدایت می کنیم ، اما اگر آنها فرزند در بزرگسالی هستند ، ما برای آنها هزینه می کنیم تا برای این تابستان یک برنامه گردشگری را برای ما کار کنیم و مبلغی را که نباید از آنها استفاده کرد ، تعریف کنیم.

D. Jassim Al -Mutawa